Miłość nie wygasa.. cz. 7

Gdy powiedział te słowa spojrzałam na niego smutnymi oczami że nie odzywał się wcześniej, ale zdałam sobie sprawę że może musiał coś załatwić.

- Zostaniesz na obiad? - zapytał mój ojciec - Aneta powinna zaraz być - powiedział

- Tylko zadzwonię i załatwię to :) - powiedział wychodząc z kuchni

- Tato za ile będzie mama - zapytałam i wtedy zadzwonił dzwonek, na co zaśmiałam się - Hej mamo - powiedziałam otwierając drzwi

- Hej córciu - przywitała mnie całusem w policzek z uśmiechem. - Dzisiaj mamy wolne - powiedziała

- Wiem, nie uwierzysz kto będzie na obiedzie - powiedziałam 

- No jak nie uwierzę to może najpierw mi powiedz - powiedziała

- Daniel - powiedziałam krótko

- Tak ? -zapytał wychodząc zza zakrętu - Cześć ciociu 

- Daniel, jak ty wyrosłeś - przywitała się z nim moja mama - Zostajesz na obiad ? 

- Zostaje - potwierdził

- Mamo pokarze Danielowi pokój - powiedziałam

- Idźcie - powiedziała - Biorę się za obiad

- Chodź - pociągnęłam go za rękę w stronę mojego pokoju

- Fajne kłamstewko - szepnął mi do ucha gdy byliśmy już w pokoju

- Jakby słyszeli że spałeś u nas w domu bez ich wiedzy miałabym kolejną pogadankę - przewróciłam oczy

- Czyżbym czegoś nie wiedział o Tobie? - zapytał

- Mhm... Można powiedzieć że jakieś 2 lata chciałabym wyciąć z swojego życia - mrunkęłam

- Kiedy to było? - zaczął się dopytywać, mogłam to przewidzieć

- No można powiedzieć że .... - specjalnie przeciągałam

- Cholera! Majka, dlaczego mi nie powiedziałaś wcześniej ? -zapytał

- Niby kiedy? Wyjechałeś, a teraz nie miałam kiedy - powiedziałam i postanowiłam że zmienię temat - ciekawe czy mama zrobi te racuchy z bananami co zawsze gdy byliśmy dziećmi.

- Mhmm.. pamiętam ten smak - powiedział- Nikt nie robi takich jak ona

- Chcemy mieć pewność żę zrobi? 

- Dawaj - uśmiechnął się

- Mamoo!!! - wydarłam się

- Tak?  - usłyszałam po chwili

- Zrobisz te... - nie było mi dane dokończyć

- Robię już - powiedziała na co na mojej twarzy zagościł uśmiech

- Dzięki - Odkrzyknęłam - Widzisz, czyta mi w myślach 

- Też chciałbym poczytać ci w myślach - powiedział i mnie przytulił

- Oj, nie chcesz wiedzieć co sobię myślę 

- A właśnie że chcę - powiedział

- A właśnie że się nie dowiesz - pokazałam mu język i wyswobodziłam się z jego ramion - Będzie foch? - zapytałam

- Tak - powiedział i usiadł na fotelu z założonymi rękami...